Janaka Kalap

Diunèni kalah déning cecak, Janaka mencak-mencak. Ora sabar nunggu awan, ésuk-ésuk mlayu metu saka kraton, nyéngklak keréta kencanané banjur budhal menyang kantor pulisi. Njujug pos jaga, Janaka ora sabar banjur lapuran. “Pak Pulisi, tulung IwanJéwé dirangkèt, dilebokaké pakunjaran!”

Pulisiné mung plonga-plongo ngadhepi Janaka. Matané diucek-ucek. Pak Pulisi iku rumangsané mung ngimpi. Sewengi pikèt ijèn jaga nèng ngepos, bisa turu sedhéla sawisé krungu bedhug subuh. Adzané saka langgar kantor malah ora keprungu saking ngantuké.

“Sik, Mas… Sampéyan sinten? Kok wujudé kados priyayi Sriwedari, nanging kok énjing-énjing sampun dugi mBantul mriki??”

“Aku ki ratu. Janaka aranku! Omahku dudu Sriwedari! Énggal ditulis! Aku ora trima dipadhakké cecak. Mosok mau bengi aku maca blog, ana tulisan ngécé aku, jaré Janaka ora olèh dolan wengi, malah mung kongkon nyawang cecak yang-yangan. Aku ora trima!” ujaré Janaka.

Okéé… Panjenengan ngaku ratu nggih mboten napa-napa. Tapi buktiné napa panjenengan diécé? Kula nggih kudu ngertos buktiné supados jangkep nulis lapuran panjenengan. Yèn sak-saké, kula didukani kumendhan,” jawab pulisiné.

“Buktiné ana ing Internèt. Wis tulisen! Wé..wé..wé… bit dot li slès iwancecak!”

 

“Panjenengan niku pripun ta? Bukti kok wéwé-wéwé, kados bojoné gendruwo mawoon! Kula mboten mudheng karep panjenengannn….” jawabé pulisi.

“Kowé ki piyé, ta?!? Gebleg! Ora ngerti Internèt ki kepriyé, ta? Saiki wis jaman globalisasi barang, kok ngannti ora mudheng!” Janaka sangsaya panas.

“Lha kula ming krucuk, jé… Yèn babagan Internèt, nggih mang wadul kumendhan kula, mrikaaa….”

“Apaaa?!? Kowé ki tugasé nglayani rakyat. Ora mung klumbrak-klumbruk, ora teges nyambut gawé!” jawabé Janaka.

“Dèn, panjenengan niku sanès manungsa. Sanajan mBantul, niki mlebet tlatah Indonésia, lho. Niki donyané manungsa, sanès donyané wayang.”

“Aku wis ngerti, ora usah kakèhan mulang! Sanajan aku wayang, nanging kedadèyané iku ana donyamu kéné, donyané manungsa. Aku ki wayang sing lagi piknik, dadi korban dièlèk-èlèk manungsa ing Internèt gara-gara Iwan kuwi!” Janaka isih mencak-mencak.

“Riyin, Dèn…. Sabar rumiyin…. Iwan niku asliné pundi?” pitakoné pulisi.

“Makamhaji! Wétan tilas Kraton Pajang…”

 

“Lho, yèn niku, menawi mboten klèntu mlebet tlatah Sala utawi sok malah Sukoharjo. Mang lapor wonten mrika…. Niki mBantul, bènten wilayah.”

Janaka sing mauné nesu banjur isin bareng wis ngerti klèruné. Ndhungkluk, karepé njaluk ngapura marang pulisiné, nanging gèngsi. Janaka tetep rumangsa raja, ratu kang kondhang.

“Ya wis, yèn ngono aku dak lapor menyang Polsek Sriwedari waé…” Janaka lunga ora pamit, énggal-énggal nyéngklak keréta kencanané. Kaya mabur, ora nganti jam-jaman Janaka wis tekan tlatah Sriwedari. Nanging durung sida markirké kerétané, saka kadohan krungu wong-wong padha alok Janaka wis mulih manèh.

Janaka bingung. Jebul nalika dhèwèké ngamuk-ngamuk ana kantor pulisi mBantul, konangan anaké Kapolrèsé. Anaké Kapolrès mau banjur bengok-bengok ana Twitter kang dirituit wong sajagad, nganti kabaré keprungu Kepala Gedung WO Sriwedari. Ésuk iku uga, Kepala Sriwedari wara-wara, alok menawa ana wong édan nyolong kostum wayang ana kana.

Janaka dirangkèt, banjur digawa lan diserahaké menyang petugas omah lali jiwa….

17 thoughts on “Janaka Kalap

Leave a Reply