Iwan lan Cecak Yang-yangan

“Iwaaannn!! Hayo, ora pareng dolan waé. Wis wengi, wanciné bobok!” ujaré ibu kanthi énggal-énggal marani putrane sing wis arep uwal saka lawang butulan.

Kupingé Iwan dijèwèr, banjur dikanthi menyang mburi. Iwan didhawuhi wijik, ngresiki sikilé kanthi terus ditunggoni. Ibuné rumangsa éman yèn nganti putrané sing bagus kaya Janaka iku dolan wengi-wengi, kanginan lan kena udan, bisa njalari masuk angin.

Iwan banjur dikanthi nganti mlebu kamar. Ibu ngulungaké piyama. “Suk waé yèn wis padhang dolané. Saiki bobok waé. Wis wengi, ora apik kanginan,” mangkono pituture.

Ibuné Iwan banjur bali menyang butulan, banjur ngancing lawang.

Ana kamar, Iwan mung klesak-klesik nyawang pyan. Nam-naman saka pring wulung pernisan katon cèkli. Warnané soklat meling-meling ketiban sunaré lampu bohlam.

Saka peturon, Iwan nyawang cecak loro oyak-oyakan. Sing dioyak mèh waé keplèsèt jalaran pring wulung kang dipernis katon meling-meling njalari lunyu. Nanging dhasaré cecak iku kéwan sekti, ya ora bakal bisa tiba, kejaba pas apes.

Cecak sing rada lemu mandheg, kaya ngécé cecak sijiné kang luwih lemu ora bisa ngoyak. Buntuté padha kopat-kapit. Cecak sing luwih lemu mèlèt. Nyikat lemut kawin kang mabur liwat ngarepé. Kanthi mèlèt terus, cecak luwih lemu nyedhaki cecak rada lemu. Ilaté dicedhakaké menyang ilat cecak sijiné. Iwan banjur mèsam-mèsem dhewé.   

Klesak-klesik ora bisa turu jalaran dipenggak dolan déning ibu, ketambahan nyawang cecak padha dolanan ilat, Iwan sangsaya anyel. Rumangsané cecak sakloron mau nembé ngécé dhèwèké kang kora kelakon whatsapp-an karo Dik Sasa. Iwan nggondhok, njaluk nomeré Dik Sasa marang Iqbal Rasarab ora diparingi. Takon Aam KrisEnthong ya mung jas bukak iket blangkon. Sami mawon. Ngakuné ora duwé, kamangka arep disepik Enthong dhéwé.

Saumpama mau ora konangan ibu, Iwan mesthi wis seneng-seneng. Sanajan ora bisa whatsapp-an karo Dik Sasa, paling ora bisa thenguk-thenguk nèng ngarep Sirkel-Kéi, nyawang mbak-mbak sing mlebu-metu tuku apa waé. Sapa ngerti, nèng ngarep Sirkel-Kéi ketemu kanca Arga utawa Ujé, sing biyasané nyimpen nomer-nomeré wong wadon. Para jomblowan loro iku, kepétung paling sregep nyatheti lan golèk nomer tilpun lan nomer PIN mbak-mbak saka ngendi waé.

Nganti ésuk, Iwan ora bisa turu. Getun ora bisa dolan bengi gara-gara kesandhung sikil méja nalika arep mbradhal. Swarané sikilé nggajul sikil méja wis njalari ibuné wungu, banjur menggak lungané. Nganti srengéngé trontong-trontong saka wétan, Iwan mung kelop-kelop. Pikirané piknik, nganti ora bisa coding.

Nalika krungu ibuné tindak nyedhaki kamaré, Iwan banjur njingkrung. Éthok-éthoké turu angler, nganti rada sauntara ibuné anggoné nggugah Iwan, ngélingaké supaya énggal wudhu banjur subuhan amarga langité wis wiwit padhang.

Iwan ngolèt, banjur menyat. Nalika arep metu saka kamar, dhèwèké nyawang pyan. Jebul, cecaké isih padha yang-yangan, karonsih, sajak ngancani sinambi ngécé Iwan.

 

“Ibu ki jan anèh-anèh waé. Anak wis gerang kok ora olèh dolan. Yèn nganti anaké ora payu, njur piyé…” Iwan muni-muni dhéwé, nanging mung dibatin.

11 thoughts on “Iwan lan Cecak Yang-yangan

  1. ujare simboke: sangang sasi lehku ngandhut, tak upokoro nganti rupane koyo janoko, ha kok dikalahke karo cecak! ra sudi aku. iwan! ra pareng nyawang cecak!

    dyarcecete :))

Leave a Reply