Bang Yès, Oh No!

Trep karo sebutané, Bang Yès pancèn yès tenan. Disawang saka kadohan kaya Landa, mbareng cedhak Jawa mlaha. Lair ana laladan Jawa ndhésa, nanging gedhéné rada kesuwèn ana kutha. Klèru milih kanca srawung, mula kedadèyané banjur kemlanda-landa, rambut diklimis-klimisaké kaya déné Mister Smith, mulané kondhang boros pomade.

Yèn caturan, pinginé nganggo basa Jawa. Sanajan krasa rada nggregel aliyas ngiklik, nanging kanca-kancané ora ana sing nggrundhel. Dianggep lumrah, wong pancèn wis mlebu alamé urip modhèren. Mula jalaran kerep ngucap yès kanggo ngatonaké rasa seneng utawa cocok anggoné rembugan apa waé, si Bandhel Yekti diparabi Bang Yès.

Rumangsa wis kasil bisa nelukaké kutha, Bang Yès sing pancèn pinter sekolahé awit SD banjur ada-ada njago Bupati Kurusétra. Sanajan asalé saka ndhésa, dhèwèké ora gigrig babar blas. Ndilalah, wong-wong kutha sing padha njago pancèn kondhang pekok. Ana sing pinter waé, wongé duwé cacat sing klebu angèl dingapura karana kondhang dadi kècu jagal manungsa. Kanggo ngrebut bandhané wong liya, ora wigah-wigih merjaya.

Kocap kacarita, Bang Yès kepilih dadi bupati kanthi swara aklamasi. Tegesé, kabèh manthuk-manthuk sarujuk, apa manèh pancèn wis ora ana tandhingé. Gandaré pantes madeg praja, tembungé rada alus lan bisa tinampa. Lakuné sarwa tinata, malah kepara katon kaya bandara anak raja-raja Jawa.

Setaun rong taun, Bang Yès disenengi wong satlatah Kurusétra. Titis mbedhili durjana, ora naté léna marang godha bandha donya. Rakyaté padha bungah banjur numusi anané banjir pangalembana. Apa uniné Bang Yès, kabèh sarujuk lan manthuk-manthuk.

Nanging bilainé, Bang Yès banjur mabuk, ora kuwat nampa pangalembana. Rumangsa disenengi lan dianggep kaya pahlawan sing wis bisa nylametaké negara saka godhané bégal kècu lan sapanunggalané, Bang Yès lali nata prajané. Siji-loro kancané seneng ngunthet jatah blanjané aspal kanggo dandan-dandan dalan. Kulawargané semono uga, banjur mèlu payu dodol cap jempol.

Saben ngonangi ana andhahan sing mokal-mokal maling, bojoné Bang Yès mèlu njèwèr wong sing wis tumindak culika. Ngira-ira Kanjeng Gusti Putri ora béda karo para bandara-bandara sing sadurungé, para andhahan sing konangan mau banjur asok glondhong pengareng-areng. Ana sing kirim dhuwit awujud cèk, ana uga sing ngimig-imingi barlèyan. Ééé…kok ndilalah kepeneran, ketrima déning Gusti Putri!

Ya wis, wusanané Kabupatèn Kurusétra banjur cepet reja. Wit-witan ana tengah kutha padha ditegori, lemah-lemah nganggur banjur ditanduri omah-omah beton. Akèh toko lan hotèl banjur binangun nganti saben wengi katon lampu mencorong saka gedhong sing magrong-magrong.

Saking raketé kekancan, tembéné kaya paribasan tumbu olèh tutup. Sing nyolong dhemen setor, sing nampa pisungsung banjur mèlu mbambung sarèhné ngerti enaké mangan bandha colongan saka proyèk-proyèk. Rasané, kulawargané Bang Yès wis mèlu gluprut kebak pulut jalaran mèlu mangan irisan nangka, mula banjur ora wani alok, ora bisa piya-piyé.

Bang Yès sing luwih manut marang Kanjeng Gusti Putri ya kepeksa dadi dèkèngé kulawarga. Kepeksa kudu njaga praja, sanajan saya suwé carané sansaya ora prawira. Kabèh kanca sing naté mèlu nyengkuyung anggoné madeg bupati padha diciprati. Ana sing olèh papan, ana sing diwènèhi gawéyan, lan ora kurang uga sing gawéyané saben dina mung ongkang-ongkang nanging uga kebagèyan nyep-nyep.

Nanging cilakané wong mangun kekancan mung nganggo lambaran sarwa kadonyan, Bang Yès lali yèn dhèwèké wis kebablasen anggoné nyalahgunakaké panguwasa. Sepisan ana proyèk gedhé, karepé dipangan dhéwé supaya awèt kanggo sangu pensiyun mbesuké. Sedulurané ora langgeng, malah padha ngiwi-iwi miyak wadi.

Dhasar wong ndhésa sing cilikané jebul ingah-ingih lan gembèng, kagèt ngadhepi perkara gedhé kanthi kahanan tininggal déning kanca. Pinginé nututi perkara nganggo cara napuk bandha, nanging saiki wis padha nglalèkaké. Apa manèh, ana dalan kanggo njlomprongaké Bang Yès.

Sejatiné, itung-itugané mung sepelé: yèn ditambahi nyang-nyangané bakal padha nglanggengaké kekancané. Nanging dhasar wis dadi jalaran cilakané Bang Yès. Dhèwèké ora gelem nyuda bandha sing wis kasil diklumpukaké jalaran ngerti enaké, malah kepara bengok-bengok nggetak kanca-kanca sing diadhepi kaya satruné.

Para durjana nyanyi, njogat-njogèt lan padha surak horé. Saben dina padha nglumpuk, jagongan nggrenengi kelakuwané Bang Yès sing nglalèkaké bot-répoté para kanca lan mitrané. Embuh nganti kapan, Bang Yès bisa langgeng kuwasané. Para kanca lan andhahané rumangsa kisinan dhéwé-dhéwé, jalaran rakyat wis padha mangertèni wadiné. Mula, saiki padha golèk slamet dhéwé-dhéwé.

Si A lan Si B padha muni yès saben ketemu siji lan sijiné, déné Bang Yès mung nggrundhel lan anyel. Mangkel. Wis kahanané lagi keseser kaya ngono, putuné sing biysané bisa nentremaké pikiré jalaran lagi lucu-lucuné amarga bisa ngadeg lan ngocèh, gendhingané saja ngécé.

Oh yès… oh no….! oh yès… oh no….. !

Jebul, anaké Bang Yès ya klebu ora teges. Kerep kelalèn, muter pilem saru saben arep mapan turu, mula anaké sing krungu banjur tiru-tiru. Cilakané, Bang Yès sing dadi simbahé rumangsa kesindhir ocèhané putuné dhéwé, kamanga durung ngerti piya-piyé.

4 thoughts on “Bang Yès, Oh No!

Leave a Reply