Luwih Apik Diakoni

Jalaran mung lulus SMP kanthi biji pas-pasan, Pakdhé Karto kepeksa kudu nyekolahaké anaké ana ing SMA partikelir. Kedhuwuren penggayuh yèn arep mlebu sekolah negeri. Pakdhé Karto yakin, sekolahan sing duwé states diakui luwih becik tinimbang disamakan. Jaman semana, durung ana sing arané Akrèditasi A, B lan sapanunggalané iku. Pilihané mung telu: terdaftar, diakui lan disamakan.

Putra pembarepé sing krungu kersané bapaké bakal nyekolahaké adhiné ana ing sekolah kanthi states diakui banjur protès. Apa manèh, dhèwèké ngerti babagan kelas-kelasan sing saiki diarani akrèditasi iku.Apa manèh dhèwèké kuliyah ana universitas negeri. Dadi ngerti, mula wegah kalah marang bapaké.

“Pak, tholé ki aja dilebokaké SMA sing diakui. Ragadé larang, tur bakal kangèlan yèn sukmbèn pingin nerusaké kuliyah ana kampus negeri,” ujaré si pembarep.

“Kowe ki piye, ta? Golèk sekolahan ki yang kudu sing wis diakui. Iku tegesé diakoni, ” jawabé Pakdhe Karto.

Wis, ta… Bapak ki mbok aja ngeyel. Sekolahan sing diakui kuwi larang biayané. Suk ndadak nganggo ujian negara barang, lho,” ujaré pembarep.

“Ya, wis salumrahé… Sing jenengé sekolahan yèn wis diakoni, ya mesthi waé larang ragadé. Lha yèn mung sak-saké, durung diakoni, lumrah waé yèn murah bayarané. Aja dikira gampang golèk drajad nganti diakoni!”

“Ora ngono, Pak. States diakui kuwi luwih asor tinimbang sing wis disamakan. Paling cendhèk iku sing isih terdaftar,” si pembarep ngotot.

Ora gelem kalah, Pakdhé Karto banjur ngetokaké siung. Macak rupa galak, nggunakaké adeg-adegé dadi bapak. Pikirané mung siji: bocah disekolahaké dhuwur-dhuwur, olèh-olèhané mung mbanggèli bapakné.

Disamakan kuwi tegesé mung dipadhakaké karo sekolah sak-saké kuwi ya, Lééé!!! Ana ngendi-endi ngembyah sekolahan, nanging ya mung padha waé. Nyatané ya kakèhan bocah mbeling, ora mundhak pinteré. Jarému luwih apik sekolah sing disamakan. Nyatané?!?” ujaré Pakdhe Karto.

“Ana ngendi waé, yèn wis diakoni, kuwi tegesé wis peng-pengan. Jenengé waé diakui, mula saben wong nganti negara waé nganti ngakoni. Kowé waé sing aèng-aèng, disekolahaké dhuwur-dhuwur, kok ya ora mudheng, ora dadi pinter!” Terus, Pakdhé Karto ndremimil, nggrenengi anaké dhéwé.

Si Pembarep milih sumingkir karo mikir. Dhèwèké bingung golèk cara lan selah kanggo kojah, supaya bapakné ora gampang nggebyah uyah. Dhèwèké paham banget, bapakné sing mung tamatan SD rikala Bung Karno isih dadi presidhèn iku pancèn wangkot, nggugu panemuné dhéwé lan ora bakal gaduk mikiraké sing arané akrèditasi.

“Bocah-bocah saiki pancèn mbrengkélé, kuliyah durung tutug waé wis wani mulang marang wong tuwa, kaya sing paling ngerti dhéwé. Wong ki bisa diarani kajèn déning lingkungan ki ya yèn wis diakoni….,” Pakdhe Karto isih gemremeng.

Kanggoné Pakdhé Karto, diakui kuwi padha kar diakoni, dianggep. Genah béda karo sing diarani disamakan, yaiku sing mung dipepadha karo liyané. Sing diakoni, racaké mung sithik, déné sing disamakan, umumé ngembyah, akèh tunggalé. Mula ora pantes diumukaké.

3 thoughts on “Luwih Apik Diakoni

Leave a Reply